«اؤلدو وار، دؤندو یوخدو»

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر،تبریز خط مقدم ایستادگی و خار چشم دشمن است و این شهر ریشه‌دار تاریخ ایران، بار دیگر ثابت کرد که در معادلات دشمن نه یک شهر عادی، بلکه یک گره راهبردی و خار همیشگی در چشم متجاوزان است.

تبریز هزینه ایستادگی را با خون فرزندش پرداخت 

در جنگ ۱۲ روزه، هنگامی که دشمن با توهم فروپاشی اراده ملی، جنگ سخت را علیه ملت ایران آغاز کرد، تبریز در شمار نخستین اهداف قرار گرفت، شهری که همواره در خط مقدم دفاع از ایران ایستاده و هزینه این ایستادگی را با خون فرزندانش پرداخته است.

دشمن متجاوز با عقب نشینی تبریز را ترک کرد

بمباران پادگان‌های نظامی، شهادت سرداران و سربازان دلاور آذربایجان و هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های دفاعی تبریز، تلاشی آشکار برای شکستن دیوار غیرت این ملت بود، اما جنگی که دشمن برای آن برنامه‌ریزی بلندمدت کرده بود، پیش از آنکه به روزهای موعودش برسد، با مقاومت جانانه رزمندگان و پایداری مردم، به شکست انجامید و متجاوز با خفت و عقب‌نشینی، میدان را ترک کرد.

شکست در جنگ سخت، دشمن را به جنگ نرم کشاند

شکست در جنگ سخت، دشمن را به مسیر آشنای جنگ نرم سوق داد، جنگی مبتنی بر عملیات روانی، شایعه‌پراکنی و تحریف واقعیت.

اکنون همان اتاق‌های فکر که در میدان نبرد نظامی ناکام ماندند، با تکیه بر شبکه‌های ماهواره‌ای و فضای مجازی، تلاش می‌کنند با القای ناآرامی و اغتشاش، افکار عمومی را هدف بگیرند و احساسات مردم را دستکاری کنند.

این در حالی است که مردم تبریز و آذربایجان، ملتی بی‌حافظه نیستند، آنان در مقاطع مختلف تاریخی، مطالبات خود را با صراحت بیان کرده‌اند، اما هرگز مرز میان اعتراض آگاهانه و همراهی با پروژه دشمن را مخدوش نکرده‌اند.

ادعای اغتشاش در تبریز، بیش از آنکه واقعیت میدانی داشته باشد، محصول جنگ روانی و آرزوهای بر باد رفته دشمن است.

دشمن نمی‌داند یا نمی‌خواهد بداند که دل مردم تبریز هنوز داغدار شهدای جنگ ۱۲ روزه است، داغ عزیزانی که با دست آلوده متجاوزان به شهادت رسیدند و نامشان برای همیشه در حافظه این شهر ثبت شد.

زخمی که با خون باز شود، با شایعه التیام نمی‌یابد

زخمی که با خون باز شده، با شایعه التیام نمی‌یابد، برای مردم این دیار، راه مقاومت بازگشت ندارد و به قول ترک‌ها: «اؤلدو وار، دؤندو یوخدو».

تحقیر و تبعیض مردم آذربایجان 

این روحیه ایستادگی، ریشه در تاریخ دارد، مردم آذربایجان تجربه تلخ سال‌های تحقیر، تبعیض و سرکوب در دوران رژیم پهلوی را از یاد نبرده‌اند، دورانی که هویت، زبان و کرامت ترک‌ها نادیده گرفته شد و هزینه آن با خون و محرومیت پرداخت شد.

همین حافظه تاریخی است که اکنون نیز اجازه نمی‌دهد نسخه‌های تحمیلی و پروژه‌های براندازانه، در این خطه جای پا پیدا کند.

تبریز، شهری که بارها آماج تهاجم قرار گرفته، همچنان ایستاده است، با مردمی که جنگ را دیده‌اند، هزینه داده‌اند و فریب جنگ روانی را نمی‌خورند.

دشمنان ایران بدانند تبریز نه با بمب می‌شکند و نه با شایعه، این شهر، خط مقدم غیرت ملی است و تا پای جان بر این عهد ایستاده است.

یادداشت از زهرا ناصران