اعتراف ناگفته غرب در پسِ سانسور رسانه‌ای

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر،سانسور نام و تصویر سردار شهید قاسم سلیمانی در رسانه‌های وابسته به غرب، پدیده‌ای اتفاقی یا صرفاً احساسی نیست؛ بلکه بخشی از یک راهبرد آگاهانه در چارچوب جنگ روایت‌ها و مهندسی افکار عمومی جهانی به شمار می‌رود. پرسش اصلی این است که چرا قدرت‌های بزرگ استکباری و بازوی رسانه‌ای آن‌ها، حتی از یادآوری نام یک فرمانده شهید نیز هراس دارند!؟

نخست باید توجه داشت که سردار حاج قاسم سلیمانی صرفاً یک شخصیت نظامی نبود، بلکه به نمادی فراملی از «مقاومت، استقلال‌خواهی و مقابله با سلطه‌طلبی» تبدیل شده بود. او در میدان عمل، معادلات طراحی‌شده توسط قدرت‌های بزرگ را در منطقه غرب آسیا برهم زد و نشان داد که پروژه‌های پرهزینه نظامی و امنیتی آمریکا و متحدانش، لزوماً به نتیجه مطلوب آنان منتهی نمی‌شود. چنین نمادی، اگر در افکار عمومی جهان برجسته شود، مشروعیت «قدرت بلامنازع» غرب را زیر سؤال می‌برد.

دوم، امپراتوری رسانه‌ای غرب بر پایه «کنترل روایت» بنا شده است. این رسانه‌ها می‌کوشند جهان را به دوگانه‌ای ساده تقلیل دهند؛ «ما» به‌عنوان منجیان امنیت و آزادی، و «دیگران» به‌عنوان تهدید. نام و تصویر سردار حاج قاسم سلیمانی این دوگانه را فرو می‌ریزد؛ زیرا او در ذهن میلیون‌ها آزادی‌خواه منطقه، نه یک تهدید، بلکه عامل شکست تروریسم و حامی امنیت بود. بنابراین، ساده‌ترین راه برای رسانه‌های جریان غالب، حذف صورت مسئله است؛ سانسور.

سوم، هراس رسانه‌های غربی از قاسم سلیمانی، هراس از «الگوسازی» است. نام او یادآور این واقعیت است که می‌توان خارج از چارچوب‌های قدرت‌های بزرگ، اثرگذار بود؛ می‌توان بدون تکیه به امپراتوری‌های رسانه‌ای، به محبوبیت رسید؛ و در عین حال می‌توان در برابر فشارهای ظالمانه و مستبدانه غرب ایستاد. چنین الگویی برای نظامی که بر مصرف‌گرایی، فردگرایی افراطی و سلطه فرهنگی بنا شده، خطرناک است.

حقیقت آن است که سانسور نام و تصویر سردار شهید قاسم سلیمانی اعترافی نانوشته به تأثیرگذاری اوست. تاریخ نشان داده است که قدرت‌ها معمولاً آنچه را بی‌اهمیت می‌دانند، سانسور نمی‌کنند؛ بلکه آنچه را نمی‌توانند کنترل کنند، حذف می‌کنند. از این منظر، هراس امپراتوری رسانه‌ای غرب از نام قاسم سلیمانی، بیش از هر چیز، نشانه‌ای از شکست آن‌ها در میدان روایت و افکار عمومی است.