ایران،‌سرای امید،‌جشنواره‌ای برای روایت ایثار و زندگی

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر، دومین جشنواره ملی فیلم ایثار با شعار ایران، سرای امید به استقبال هنرمندان و مخاطبان آمد و بیش از ۲۴۴۰ اثر از سراسر کشور را گرد هم آورد. این آثار شامل مستند، داستان کوتاه، فیلمنامه، پویانمایی و نماهنگ بودند که هر کدام با زبانی ویژه قصه‌های ایثار، فداکاری و امید را روایت می‌کردند.

هیئت داوران، متشکل از هنرمندان و اساتید برجسته، با دقت و حساسیت آثار را بررسی کردند تا بهترین‌ها معرفی شوند. محمدعلی فارسی، مرتضی پایه‌شناس و مرتضی شعبانی در بخش مستند، و امیر بوالی، آزیتا ترکاشوند و آرش زینال‌خیری در بخش داستانی کوتاه، از جمله داورانی بودند که با نگاهی تخصصی، عمق آثار را سنجیدند. در بخش سینمایی، محمدرضا شریفی‌نیا، دکتر حسن بلخاری و فریبا کوثری با تجربه و ذوق هنری خود بر کیفیت فیلم‌ها نظارت کردند.

در این جشنواره بیش از ۶۹ اثر در ۲۲ سانس به نمایش درآمد؛ از جمله فیلم‌های سینمایی «پیشمرگ»، «قلب رقه»، «صیاد»، «احمد» و «آسمان غرب»، که هر کدام پنجره‌ای تازه به زندگی و روحیه انسان‌های فداکار باز کردند. علاوه بر اکران، شش نشست علمی و تخصصی و کارگاه‌های نقد و بررسی آثار برگزار شد که به موضوعات مهمی مانند بازآفرینی قهرمان ایثار، نقش بانوان در خانواده و جامعه، و ایثار اجتماعی در رسانه‌های نوین پرداخت.

این جشنواره، فرصتی بود برای شنیدن صدای خاموش قهرمانان و دیدن ایثار از زاویه‌ای تازه. در هر قاب، در هر داستان کوتاه و هر نماهنگ، یک پیام روشن موج می‌زد: ایثار، امید می‌آفریند و زندگی را روشن می‌کند.

در حاشیه جشنواره، مخاطبان و علاقه‌مندان سینما با شور و هیجان آثار را دنبال می‌کردند و هر کدام برداشتی متفاوت از فیلم‌ها داشتند. یکی از بازدیدکنندگان، خانم مریم از تبریز، گفت:«فیلم کوتاه «صیاد» من را به یاد پدربزرگم انداخت که سال‌ها در جبهه حضور داشت. این فیلم‌ها نه تنها تاریخ را زنده می‌کنند، بلکه حس غرور و امید را هم در دل ما جا می‌دهند.

آقای سعید، دانشجوی سینما، که برای نخستین بار در جشنواره حضور داشت، از کارگاه‌های نقد ابراز رضایت کرد:شنیدن تحلیل منتقدان و داوران، دید تازه‌ای به ما داد. مخصوصاً نشست درباره بازآفرینی قهرمان ایثار، باعث شد نگاه من به داستان‌نویسی تغییر کند.

یک گروه از بانوان هنرمند نیز حضور داشتند و در مورد نقش زن در سینمای ایثار گفتند:دیدن نقش بانوان ایثارگر در فیلم‌ها خیلی تأثیرگذار بود. این آثار نشان می‌دهد که ایثار فقط به جنگ و مبارزه محدود نمی‌شود، بلکه در زندگی روزمره و خانواده هم جاری است.

در کنار این نظرات، کودکان و نوجوانانی هم دیده می‌شدند که با شوق پویانمایی‌ها و نماهنگ‌ها سرگرم شده بودند. یکی از آنها با هیجان گفت:من همیشه دوست داشتم قهرمان باشم. این فیلم‌ها به من یاد داد که هر کسی می‌تواند با کارهای خوبش قهرمان باشد.

فضای جشنواره، ترکیبی بود از شور، حس همدلی و تعلق به ارزش‌های انسانی. مردم با لبخند از سالن‌ها بیرون می‌آمدند و هر کس با نگاه خود، روایت تازه‌ای از ایثار و امید را به خانه می‌برد.

گزارش از المیرا جلیلی