«سید شریف»؛ همیشه سبز در قلب ارتش سرخ تراکتور تبریز

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر، در ورزشگاه یادگار امام تبریز، جایی که صندلی‌ها همیشه پر است و سکوها از شور و غیرت سرخ‌پوشان می‌تپد، نامی از زمین و زمان فراتر می‌رود: «سید آل هاشم».

امام جمعه محبوبی تبریز، مردی که نه تنها خطبه‌هایش بلکه حضورش در دل مردم حک شد، امروز با هر فریاد، هر تشویق و هر ضربه توپ در سکوهای تراکتور دوباره زنده می‌شود.

مردی که نخستین بار در تاریخ ورزشگاه‌های تبریز، درهای حضور بانوان را گشود و نشان داد که دین نه دیوار، که پلی است به سوی کرامت و شرافت انسان‌ها.

بانوان ارتش سرخ که با شال‌های سرخ و غیرتی آتشین بر سکوها ایستاده‌اند، امروز با هر تشویقشان می‌گویند: «جای سید شریف همیشه سبز است!»

و در روزی که تراکتور با تمام قدرتش قهرمان لیگ فوتبال ایران شد، ورزشگاه یادگار امام پر شد از شور و هیجان بی‌پایان مردم.

هزاران صدا در سکوها یکی شد و فریاد زدند: «سید آل‌هاشم». هر شعار، هر دست به هوا، هر تک‌تپش قلب در ورزشگاه، یاد و نام سید شریف را دوباره زنده کرد و نشان داد که جای خالی او هرگز خالی نخواهد ماند.

در همان لحظات، سید محمدمهدی آل‌هاشم، پسرش، وارد زمین شد، قدم‌هایش سنگین بود، اما نگاهش پر از اشک و عشق بود.

او زمین فوتبال را بوسید، اشک‌هایش بر گونه‌هایش جاری شد و با دیدن شادی مردم، شادی‌شان را در دلش حس کرد.

همان لحظه فهمید که جای خالی پدرش با عشق مردم پر می‌شود، هر فریاد، هر شعار و هر تشویق او را دوباره به ورزشگاه بازگرداند و گفت: «جای سید همیشه سبز است!»

ورزشگاه یادگار امام آن روز، نه تنها میدان فوتبال، که میدان عشق، غیرت و وفاداری به یک مرد بزرگ شد، مردی که امام دل‌های مردم بود، مردی که نامش با هر گل، هر پاس و هر تشویق دوباره زنده می‌شود.

صندلی‌های همیشه پر، سکوهای پرشور و قلب هر تراکتوری، گواه زنده بودن نامی است که رفتنی نبود، سید شریف، همیشه سبز، همیشه حاضر، همیشه در دل تبریز.

یادداشت از زهرا ناصران