«آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین»

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر،این روزها اگر در خیابان، مترو، صف نان یا حتی حیاط یک مدرسه بایستی، احوالپرسی‌ها شکل دیگری پیدا کرده‌اند، مردم کمتر از حال هم می‌پرسند و بیشتر از حال زمانه می‌گویند.

جمله‌ای که از زبان‌ها نمی‌افتد، ساده است اما سنگین: «آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین»، دعایی که انگار پاسخ مشترک مردمی است که دل‌نگران آینده‌اند و چشم‌انتظار نجات مظلوم از دست ظالم هستند.

در میان التهاب‌های جهانی و اعتراضات اخیر در ایران، این دعا فقط یک جمله مذهبی نیست، بلکه روایت خستگی، نگرانی و امید هم‌زمان است.

پیرمردی که کنار مسجد عصا به دست ایستاده، زیر لب می‌گوید: ما جنگ و سختی زیاد دیدیم، اما این روزها دل‌ها بیشتر زخمی است. فقط می‌گوییم آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین، شاید عدالت خودش بیاید.

همین جمله را جوانی که گوشی به دست اخبار را بالا و پایین می‌کند، تکرار می‌کند: آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین که انگار دعا، آخرین پناه آرامش است.

در گفت‌وگو با یک دانشجو در محوطه دانشگاه، نگرانی از آینده کشور با امید مذهبی گره خورده است و نسل ما سوال زیاد دارد، اعتراض هم دارد، اما ته دل‌مان دنبال عدالت واقعی هستیم، وقتی اوضاع پیچیده می‌شود، ناخودآگاه می‌گوییم آللاهامانین صاحیبین یئتیرسین، یعنی یک داور عادل بیاید که فراتر از دعواها قضاوت کند.

این دعا، میان تحلیل‌های سیاسی و خبرهای تلخ، همچنان تکرار می‌شود: آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین.

در سوی دیگر ماجرا، نقش نیروهایی مطرح می‌شود که بی‌نام و نشان، مامور حفظ آرامش و انسجام کشورند.

بسیاری از مردم، سربازان گمنام امام زمان را تلاشگرانی می‌دانند که در این آشوب‌ها، برای جلوگیری از فروپاشی وحدت ملی ایستاده‌اند.

پیرزنی که از پنجره خانه‌اش خیابان را نگاه می‌کند، می‌گوید: «ما اسم‌شان را نمی‌دانیم، چهره‌شان را هم نمی‌بینیم، ولی دعا می‌کنیم خدا حفظ‌شان کند، می‌گویند نائب امام زمان‌اند، برای همین می‌گوییم آللّه زامانین صاحیبین یئتیرسین.»

حتی در میان دانش‌آموزان، این جمله به شکل عجیبی جا افتاده است، نوجوانی که تازه از مدرسه برمی‌گردد، می‌گوید: «همه جا حرف دعوا و ناآرامی است، معلم‌مان گفت آخرش باید یکی بیاید که حق را از باطل جدا کند، من هم هر شب می‌گویم آللاهانین صاحیبین یئتیرسین.

دعا، این‌جا دیگر فقط ذکر بزرگ‌ترها نیست، بلکه زبان مشترک نسل‌ها شده است.

در گفت‌وگو با مردم عادی بازار، راننده تاکسی، کارمند و کارگر، یک محور مشترک دیده می‌شود که می گویند: امید به ظهور آخرین منجی بشریت و باور به اینکه تا آن روز، حفظ انسجام ملی یک وظیفه مقدس است. بسیاری تاکید می‌کنند که سربازان گمنام امام زمان را بازوی پنهان همین انسجام می‌دانند، بلکه کسانی که به زعم آنان، در عصر غیبت، تلاش می‌کنند نائب‌وار از امنیت و وحدت پاسداری کنند. و باز همان جمله تکرار می‌شود: آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین.

در نهایت، این گزارش میدانی نشان می‌دهد که در دل ناآرامی‌ها و اختلاف‌ها، مردم بیش از هر چیز به دعا پناه برده‌اند، دعایی که هم اعتراض خاموش است، هم امید فعال.

از پیر تا جوان، از دانش‌آموز تا دانشجو، از زن و مرد، همه یک چیز می‌خواهند: نجات مظلوم، پایان ظلم، و آمدن منجی و این خواسته، هر بار در یک جمله خلاصه می‌شود که آللاه زامانین صاحیبین یئتیرسین.

گزارش از زهرا ناصران