نوری که ۴۰ هزار چشم را روشن کرد

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر،نور ملایمی از پنجره اتاق عمل می‌تابد، اما آنچه فضای بیمارستان را روشن می‌کند، دستان بهنام غفارزاده است، دستانی که تاریکی را می‌شکنند و زندگی‌های خاموش را روشن می‌کنند.

هر برش آرام، هر بخیه دقیق، نه فقط عمل جراحی، بلکه بازگرداندن امید به چشمان خسته و نگاه‌های فراموش‌شده است.

در سال ۱۳۵۲ چشم‌هایی به جهان گشوده شدند و در دل کودکی جرقه‌ای روشن شد، «می‌خواهم ببینم… و ببخشم.»، از آن زمان راه پزشکی، آغاز شد، این آغاز نه فقط یک مسیر علمی، بلکه پیمودن مسیری که هر قدمش نور می‌آورد.

زاهدان، جایی که چشم‌ها را شناخت و دستانش را به ابزار روشنایی بدل کرد، او وارد اتاق عمل شد، جایی که تاریکی را می‌شکافت و زندگی‌ها را روشن می‌کرد، از انسان تا اسب و اردک، نگاه‌ها دوباره نور گرفتند، و نام او آرام‌آرام با مهارت و خیراندیشی در تاریخ جراحی چشم حک شد.

۴۰ هزار چشم، ۴۰ هزار داستان روشنایی، ثمره یک نگاه خیراندیش که دنیا را نورانی کرد.

حدود ۲۰ هزار جراحی، در دل بیمارستان‌های صحرایی و مراکز بحران، دست‌های او هر بار تاریکی را می‌شکافت و زندگی‌های خاموش را روشن می‌کرد.

در مناطق محروم نگاه ها از نو نورانی می شوند

در دل مناطق محروم و آسیب‌دیده، امید دوباره جان می‌گرفت و نگاه‌ها از نو نورانی می‌شدند.

هر عمل جراحی، قصه‌ای تازه از مهربانی و انسانیت بود، حکایتی که نشان می‌دهد حتی در سخت‌ترین شرایط، نور می‌تواند راه خود را پیدا کند.

دستان پر مهری که چشم ها را به نور نزدیک می کند

در همین لحظه، بیمارانی که توان مالی کمی دارند، قدم به قدم به نور نزدیک می‌شوند، هزاران عمل رایگان، هر کدام یک قصه نورانی در دل مناطق محروم و آسیب‌دیده.

اهدای عینکهای رایگان برای چشم روشنی بیماران

و بیرون از اتاق عمل، نگاه‌های روشن‌تر ادامه می‌یابند، ۱۰ تا ۲۰ هزار عینک رایگان که دست‌های مهربان او به چهره‌های نیازمند تقدیم می‌شود و هر جفت عینک، پلی است میان تاریکی و روشنایی، میان محدودیت و آزادی دیدن.

پزشکی در نگاه او فقط درمان نیست، بلکه پزشکی بازگرداندن زندگی، امید و زیبایی به انسان‌هاست.

هر چشم که دوباره نور می‌گیرد، هر نگاه که بازمی‌شود، قصه‌ای تازه از مهربانی و انسانیت نوشته می‌شود.

در چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز»، چراغ‌های یاد و نبوغ، چون ستارگانی در آسمان فرهنگ و هنر شهرمان می‌درخشند.

میان ۲۲ چهره شاخص که هر یک دریچه‌ای به دنیایی از دانش، هنر، مدیریت و همت گشوده‌اند، نام دکتر بهنام غفارزاده، چشم‌پزشک خیر تبریزی، چون فانوسی روشن در دل شب می‌تابد.

مردی که با نگاهی مهربان و دستانی سخاوتمند، تاریکی را از چشم‌های بسیاری زدوده و زندگی را برایشان روشن کرده است.

این همایش، همچون رودخانه‌ای جاری، گذشته و آینده را در هم می‌آمیزد، یاد و نام کسانی که با تلاش و عشق، شهر را روشن کرده‌اند و دل‌هایی که در مسیر نیکوکاری و تلاش، نور امید را بر دل‌های دیگران تابانده‌اند، در خاطره‌ها موج می‌زند و با هر گامی که برداشته می‌شود، طنینشان ادامه می‌یابد.

یادداشت از زهرا ناصران