از مرکب تا کربلا/ خطی برای عاشورا

به گزارش پایگاه خبری تابان خبر، در آستان تبریز، شهری که بادهای تاریخ، قصه‌های عشق و ایمان را با خود می‌برند و هر کوچه‌اش پژواک نغمه‌های عاشورا است، داوود نیکنام به دنیا آمد، هنرمندی که از همان نوجوانی با قلم و کاغذ هم‌آغوش شد و راهی را آغاز کرد که جز به خدمت به اهل‌بیت (ع) نمی‌انجامید.

قصه او، قصه دل‌بستگی زودهنگام به خط است، بازی‌های کنجکاوانه کودکی که به تمرین و ممارست و شاگردی‌ای جدی بدل شد و سرانجام او را به اوج هنر خوشنویسی رساند.

او در سال ۱۳۴۷، از همان دوران که قلم و کاغذ اسباب‌بازی بودند، به خطوط دل بست، خطوطی که در دستان او، نه تنها نوشتار که سیمای عشق و ایمان می‌شدند.

وقتی استاد بختشکوهی روح خوشنویسی را به قلم داوود نیکنام دمید

زیر سایه زنده‌یاد استاد ابراهیم بخت‌شکوهی، نیکنام آموخت که هر نقطه و هر حرکت قلم، می‌تواند روح را لمس کند و قلب‌ها را بیدار کند، استادی که دقت و اصالت را در او دمید و راه هنر را به او نشان داد.

این مسیر پرتمرین، با فارغ‌التحصیلی از انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۶۹، به ثمر نشست و انجمنی که همچون قلعه‌ای مستحکم، هنر خط را در دل تاریخ ایرانی محفوظ نگه داشته است.

خوشنویسی با جوهر عشق به اهل بیت (ع)

اما آنچه داوود نیکنام را از بسیاری هم‌دوره‌ای‌هایش ممتاز می‌کند، رنگ معنوی آثارش است، رنگی که از نور ولایت و ارادت به اهل‌بیت (ع) بر دل کاغذ می‌تابد.

بیش از یکصد و ۶۰ اثر آیینی و مذهبی از او بر جای مانده که هر خطش، فریاد خاموشی است از عشق بی‌پایان و وفاداری جانانه، فریادی که از مرکب بر کاغذ می‌چکد و دل‌ها را به آستان نور هدایت می‌کند.

اوج این مسیر را می‌توان در کتیبه ضریح شش‌گوشه حضرت امام حسین (ع) و سنگ مزار حضرت رقیه (س) دید، آثاری که نه سفارش صرف هنری، بلکه تجربه‌ای از پیوند جان، باور و هنر بودند.

اثر انگشت داوود نیکنام در کتیبه های مساجد و حسینه ها در تبریز و مشهد

نگارش کتیبه‌های مساجد و حسینیه‌ها در تبریز و مشهد، نام او را با فضاهای مقدس این شهرها گره زده و هر خط او، همچون چراغی در شب عاشوراست، چراغی که راه عاشقان را روشن می‌کند و زنگار غفلت را می‌زداید.

در سال‌های اخیر، نیکنام با نگارش هنری شعارهای سال از سوی رهبر معظم انقلاب، نشان داده است که قلم او محدود به قاب نمایشگاه نیست، خط او زبان تصویر حقیقت و فرهنگ است، پیامبر صامت معنویت و فریادی است که از دل جامعه برخاسته و بر جان‌ها می‌نشیند.

حضور مستمر در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی، داوری جشنواره‌ها و دریافت جوایز، تنها بخشی از کارنامه اوست، آنچه آثارش را ماندگار کرده، صداقتی است که در هر حرکت قلم جریان دارد و جان می‌بخشد.

در عصر سرعت و ابزار دیجیتال که هنرهای سنتی را تهدید می‌کند، داوود نیکنام همچنان با قلم و مرکب، راه وفاداری به هنر و ایمان را ادامه می‌دهد، راهی که در آن، خوشنویسی فقط نوشتن حروف نیست، بلکه روایت ایمان، ارادت و هویت است، روایتی که از دل برمی‌آید و بر دل‌ها می‌نشیند، همچون پرچم عاشورایی که مسیر نور و حقیقت را روشن نگاه می‌دارد.

یادداشت از زهرا ناصران