فرزند شهید والامقام آیت‌الله آل‌ هاشم با بیان اینکه جای خالی پدرش در آیین تجلیل از چهره‌های ماندگار تبریز بیش از پیش احساس می‌شد، تأکید کرد: منش مردمی و اخلاص ایشان به جایگاه مسئولیت اعتبار بخشید و رمز ماندگاری و موفقیت این شهید عزیز در گرو پیوند عمیق با مردم و ولایت‌پذیری محض بود.

قهرمان پرآوازه کشتی فرنگی ناشنوایان جهان و المپیک، با ابراز خرسندی از حضور در جمع «زنده‌نامان» تبریز، بر لزوم انتقال دانش و تجربیات قهرمانی به نسل‌های جدید تاکید کرد و گفت: اولویت اصلی من در آینده، ورود به عرصه مربی‌گری و آموزش نوجوانان است تا بتوانم سهمی در تربیت قهرمانان جدید و اهتزاز پرچم ایران در میادین بین‌المللی داشته باشم.

یک چهره شاخص قرآنی و دانشگاهی کشور، با بیان اینکه ماندگاری حقیقی در تاریخ در گرو اصلاح رابطه میان انسان و پروردگار است، گفت: تجلیل از نخبگان و چهره‌های برتر در زادگاهشان، نه تنها ارزشمندترین افتخار برای یک خادم است، بلکه گامی موثر در جهت الگوسازی و ایجاد انگیزه میان نسل جوان در مسیر خدمت به جامعه محسوب می‌شود.

نوجوان 15 ساله در اتاقي پر از نور صبحگاهي نشسته ، برادر بزرگش قلم‌مو را روي بوم مي‌کشد و رنگ‌ها روي بوم زنده مي‌شوند. سايه‌ها روي ديوار حرکت مي‌کنند و نور از پنجره به آرامي روي زمين مي‌تابد. اين فضاي کوچک و صميمي، کلاس درس عليرضا زرين‌دست بود؛ جايي که بدون هيچ کتاب يا آموزش رسمي، با تماشاي حرکت قلم و بازي نور، اصول ترکيب‌بندي و نورپردازي را ياد گرفت.

صبح‌هاي يخ‌زده ي ماکالو، وقتي نور کم‌رمق خورشيد بر برف و سنگ مي‌تابد، هر قدم را با سرما و بادهاي سهمگين مي‌آزمايد. در همان ارتفاع وحشتناک، ابوالفضل گوزلي آماده مي‌شد تا آخرين گام‌هايش را بردارد؛ کوهنوردي که سال‌ها مسيرهاي صعب‌العبور را پيموده بود و در مسير بلند و خطرناک هيماليا، تصوير انساني ايستادگي و اراده را به نمايش گذاشته بود.

دستان بهنام غفارزاده تاریکی را می‌شکنند، از انسان تا اسب و اردک، نگاه‌ها دوباره نور گرفتند و هر چشم بازگشته، داستانی تازه از زندگی است.

تبریز از دیرباز یاد بزرگان خود را پاس داشته و خواهد داشت و چهارمین همایش «زنده نامان » نشان از گذر این رسم شیرین و ترسیم روشنی برای آینده است.

تبریز را با ارگ می‌شناسند؛ با دیوارهایی که قرن‌ها ایستاده‌اند و تاریخ را بر شانه کشیده‌اند. اما در حافظه زنده این شهر، نام‌هایی نفس می‌کشند که نه از جنس سنگ، که از تبار انسان‌اند؛ نام‌هایی که دیده نمی‌شوند، اما ستون‌های ناپیدای تبریزند. آنان که قامت شهر را معنا کردند و از ارگ تبریز، بلندتر ایستادند.

تبریزـ نه نامی دارند، نه نشانی حتی در میان خانه و خانواده،، جان بر کف هستند و گمنام، تنها نشان آن ها سربازی امام زمان(عج) است.

سید محمدعلی آل‌هاشم، امام جمعه زنده‌نام تبریز و شهید خدمت که با مردم زیست و صدایش صدای عدالت و امید شد، امروز در قلب ارتش سرخ تیم فوتبال تراکتور همیشه سبز و جاودان است.