چند سالیست که قلب موغام تبریز با دستان فرزین سلطانی زنده می‌شود و صدای ناغارا، همچون نبضی نامرئی، قلب صحنه موسیقی آذربایجان را به تپش درمی‌آورد.

شب‌های تبریز، جایی میان فرشته و هفت آسمان، سازها می‌رقصند و آوازها چون پرنده‌ای رها، کوچه‌ها را تا سپیده‌دم به جشن نغمه بدل می‌کنند.