کمانچه که می‌نالد، بغض آذربایجان می‌شکند و محمد صالحیان با آرشه‌اش، حزن یک سرزمین را روی چهار سیم به موغام می‌برد.

تبریز، شهر نغمه و نجوا، بار دیگر در پاییز ۱۴۰۴ شاهد گردهمایی هنرمندان و دوستداران موسیقی بود؛ جایی که هنرمندان خلاق، نوازندگان و خوانندگان پرتلاس از سراسر ایران، در اولین جشنواره سراسری موسیقی دستگاهی ایرانی «شهریار، مکتب تبریز» گرد آمدند تا نغمه‌های کهن و اشعار کرانسنگ شهریار ملک ادب را در دل این شهر تاریخی زنده کنند.

نخستین جشنواره سراسری موسیقی دستگاهی ایرانی «شهریار» صبح روز دوشنبه با اجرای تکنوازان سازهای ویولون و کمانچه در پردیس رسانه و هنر تبریز آغاز به کار نمود.